Verslagen Nizinny Weekend
4 en 5 oktober 2008
door leden geschreven
Geschreven door: M. Sierink
En dan nu het weer voor komend weekend: "Het gure herfstweer van de afgelopen dagen zet zich voort met temperaturen van...". Ik wil het eigenlijk niet horen. Ze (Pia de fokster van mijn hond) vroeg het zo vriendeljk en uitnodigend: "jullie komen toch ook?".
Sorry, ik heb mezelf nog niet voorgesteld. Ik ben Martin, getrouwd met Ina, vader van Duuk, Sophie en Boris en baas van Dieuwertje. We mogen graag kamperen (mooi weer kampeerders) en nemen de hond altijd mee. Op een uitnodiging voor een weekend kamperen zeggen wij dus niet snel nee. Afijn de 'weers' voorspellingen zijn dus niet gunstig en Dieuwertje heeft de laatste twee dagen last van een soort peuter pubertijd. Kan nog leuk worden dat weekend. Aankomst vrijdagmiddag. Het is nog droog, de locatie was goed te vinden en Pia en Henk en enkele vreemden verwelkomen ons hartelijk. Caravan waterpas zetten, tentje voor de kinderen opzetten, tarpje spannen en wij zijn klaar voor wat er komen gaat. Regen!
Zaterdag.
8.30. Snel wassen en aankleden want Dieuwertje wil eruit. Er lijkt een waterig zonnetje te schijnen dus ik laat Dieuwertje goed gemutst naar buiten. Dieuwertje heeft weinig aandacht voor het doen van welke behoefte dan ook. Ze wil maar één ding en dat is naar dat harige beest aan de andere kant van het veld. Gelukkig is ze aangelijnd en legt ze zich daar verrassend snel bij neer. De beloning na het doen van je behoeftes is ... inderdaad vrijheid. In rechte lijn naar die andere hond die dat duidelijk niet had verwacht, maar na enige aarzeling liggen ze al snel te ravotten. Al snel sta ik in gesprek met de charmante eigenaresse van de andere hond. Het leven van de baas van een hond is zo slecht nog niet.
Geschreven door: Marja en Kees
Nizinny vrienden,
Voor degene die ons nizinny weekend niet hebben meegemaakt, een verslagje van de puzzeltocht. Nadat we al een tijdje hadden staan te wachten en het voor mijn baasjes eigenlijk niet meer hoefde, zijn we toch gestart aan deze tocht. We vonden het niet leuk voor de Fonnie en Nizi en de kidz en mijn halfbroer Fonsie, welke deze tocht hadden uitgezet.
Omdat ik als een echte Nizinny maling aan alle weergoden heb en altijd wel te viniden ben voor een lekkere wandeling door de bossen, ben ik met mijn baasjese Marja en Kees in de stromende regen van start gegaan. In het begin liep ik nog even om te kijken als er toch nog andere nizinny's en hun baasjes kwamen, maar dat was vergeefse moeite, dus had ik alle vrijheid en het bos voor mijzelf. Nou voor mijzelf, ik moest wel oppassen dat ik geen zwijn met zijn of haar familie tegen kwam, want zo hadden ze gezegd dat ik dan het onderspit zou delven. Ik hoorde mijn baasjes steeds zeggen: "Kijk daar eens wat een mooie paddenstoelen" en "Kijk uit voor die grote plas", maar dat gaf voor mij niet hoor, want daar banjer ik gewoon doorheen hoor.
