Verslag Winter PON Wandeling
Wanneer ik zondagmorgen beneden kom en mijn sokken aantrek begint Aska, zoals ze elke dag doet in mijn sokken te happen als teken van: “schiet toch eens op..gaan we er nog uit!?” Ze wordt helemaal dol als ik haar riem pak, schoenen aan doe en de klep van de auto probeer te openen. Voor ik het weet zit ze al achterin.
Eerst rijd ik langs mijn broer om mijn dochter Ashley en nichtje Eva op te halen. Zij verheugen zich er enorm op om mee naar de wandeling te gaan. Onderweg wordt besproken wie en hoe lang Aska als eerste mag vasthouden aan de riem. Het is een prachtige mooie zonnige dag, wel wat fris nog, maar een heerlijke dag om een wandeling te maken.
Rond 11 uur rijden we de parkeergelegenheid van de Groene Weelde op en zien een flink aantal ponnen ongeduldig aan elkaar snuffelen, met elkaar spelen, elkaar wat aftasten…de sfeer zit er al in. Lucyna heeft voor iedereen een routebeschrijving om na de wandeling naar haar clubhuis KC Kennemerland in Heemstede te gaan, uitgedeeld. Het is nog even wachten op een aantal mensen die nog onderweg zijn.
Aska heeft ondertussen haar zus Zosia al begroet met een flinke grauw en snauw…tja meiden onder elkaar…haar moeder Gizmo besnuffeld ze wat en laat er gauw met rust. Verderop zijn 2 jonge ponnen, 2 broers van elkaar, flink aan het stoeien en hebben geen oog voor de andere ponnen. 
Rond half 12 starten we met de wandeling, al gauw gaan bijna alle riemen los en stormen de honden alle kanten uit. Tja…Aska vasthouden…dat lukt niet. De meiden gaan dan maar al rennend achter de honden aan.
De groene Weelde is een prachtig recreatiegebied van hoge kwaliteit dat intensief gebruikt kan worden voor wandelen, kanoën, paardrijden en fietsen. Er zijn waterpartijen, bos, speelvelden, fiets- wandel- en ruiterpaden aangelegd. En een vaste fietsverbinding van en naar Haarlem met een fietsbrug over de Ringvaart bij de Cruquius. Hondvriendelijk, overal mag de hond waar het toelaatbaar is, los lopen.
Al kletsend en wandelend lopen we door dit prachtige gebied. De honden hebben de grootste lol en veranderen al gauw van mooi gekamde, witte ponnen, in blubber, zwart en nat, vol met takken zittende haarballen. Tja, gisteravond tijdens het borstelen dacht ik nog..waar doe ik het eigenlijk voor…nou ja…Aska moet toch een beetje goed voor de dag komen!
De 2 broers wijken niet van elkaar en al stoeiend volgen ze wat in de achterhoede…tja..wat is er nu leuker…lekker stoeien of braaf aan de wandeling mee doen. Voorop lopen de ‘wat’ oudere honden…de meeste aan de lijn of braaf aan de voet van de baas. Daarnaast de midden moot die alle kanten oprennen, achter elkaar aan…van voor naar achter en weer terug. Takken proberen van elkaar af te pakken, achter elkaar door het riet rennen, de bosjes in, de modder in, rollend door het gras!
Aska gaat heerlijk haar eigen gang, ze houdt mij in de gaten..als ik even uit beeld ben, zie ik haar zoeken..oja…daar ben je..oké dan ga ik weer!! Ook de meiden houd ze goed in de gaten.
Het heeft afgelopen nacht flink gevroren en de sloten zijn bijna dicht gevroren…beide broers hebben zo’n slootje ontdekt en zonder pardon lopen ze zo over het ijs. De baasjes lichtelijk in paniek…ach denken de mannen..het gaat toch goed zo! Ze bereiken veilig de overkant.
Bij een meertje zijn er een paar ponnen die het er op wagen om in ieder geval even met de voeten het water in te gaan…tot Aska voorbij komt denderen…die duikt met volle teugen het water in. De meiden hebben een tennisbal in het water gegooid en Aska haalt hem braaf op. Tot ik de bal even te ver gooit…ze kijkt bedenkelijk..zal ik wel of niet…uiteindelijk probeer ik haar het water uit te roepen. Het water is toch wel erg koud…maar nee hoor…ze blijft staan. Ik draai me om en loop weg en in mijn ooghoek zie ik haar toch de sprong wagen en ze zwemt naar de bal toe.
Ondertussen probeert Lucyna een aantal ponnen mooi op de foto te zetten…het is een pracht plaatje..lekker zonnetje en mooi achtergrond…ach dat moet toch lukken met al die brave ponnen…zie het resultaat.
We bereiken na ruim anderhalf uur de parkeerplaats weer, moe maar voldaan keren 17 ponnen (jong en oud, oudste 14 jaar en jongste ongeveer 9 maanden) en 27 wandelaars terug, sommige ponnen nog vol enthousiasme en al spelend gaan ze de auto weer in. Een enkeling neemt alvast afscheid op de parkeerplaats, maar de meeste gaan mee naar het clubhuis om samen nog wat te eten en drinken.
Na 5 minuten met de auto komen we aan op een prachtig sportpark in Heemstede. Hier traint Lucyna met Zosia. In de kantine rusten we moe maar voldaan uit van de wandeling onder het genot van een bakje koffie met appeltaart of heerlijke erwtensoep.
Het was een heerlijke dag…sfeervol, ontspannen, gezellig…en prachtig om al die ponnen bij elkaar te zien!
Lucyna en ik hebben genoten van de eerste wandeling die wij als regiovertegenwoordigers hebben georganiseerd en zijn blij dat er een groot aantal ponnen met hun baasjes waren.
We hopen jullie en anderen belangstellenden graag terug te zien tijdens een andere wandeling.
Tot ziens,
Bianca Rasoelbaks-Retra
